
Petitdejtripoux1

Petitdejtripoux

Petitdejtripoux1
In het hoogseizoen zijn er elk weekend en elke feestdag dorpsfeesten: markt- of garageverkoop, gezellige muziek en amusement, dansavonden… en op zondagochtend vanaf 8 uur: tripouxontbijt.
Dit is het rendez-vous tussen de generaties van het moment! Je komt er
We vertellen elkaar over het feest van de vorige dag, de laatste wandeling op de Causse, lokaal nieuws, elkaars kleine verhalen, een mening of advies over een bezoek, een activiteit, een reis…
Een echt ontbijtmenu! Fijne dag!
Tripouxontbijt is heilig… en traditioneel.
In de 19e eeuw bereidden vrouwen tripoux voor de mannen van de boerderijen in Lozère en Aveyron op zondagochtend, voordat ze naar de mis gingen.
De traditie breidde zich geleidelijk uit naar ontmoetingen tussen boeren en kooplieden, vaak vroeg in de ochtend, voor het werk op het land of het weiden van het vee.
Sommige dorpscafés of kleine restaurants hebben deze traditie in ere gehouden en het is niet ongewoon om op zondagochtend vroeg een menigte rond de toonbank te zien staan, ruim voor de mis!
Dorpsfeesten houden tegenwoordig de traditie en de ziel van het tripouxontbijt in ere

Petitdejtripoux2

Petitdejtripoux2
Tripoux = kalfsbuik, vrij traditioneel uit het noorden van de Aveyron en het noorden van de Lozère
Trénèls = lamsbuik, vrij traditioneel uit het zuiden van de Aveyron en het zuiden van de Lozère, waar vrijwel alleen kuddes ooien zijn om Roquefort-kaas te maken
Voor de rest zijn er kleine stukjes pens, ham, ventrèche, korst, allemaal verpakt in een stukje pens, bijeengehouden door een dun touwtje en langzaam gekookt in een gearomatiseerde kalfsbouillon (wortelen, tomaten, Causse-kruiden, witte wijn….)
In feite heeft de jonge stadsgeneratie niets uitgevonden met “Afters”! Het bewijs is in de pudding met deze ontbijtjes uit Aveyron en Lozère!
..die ook een uitstekende “Before” kunnen zijn omdat de zondag nog maar net begonnen is.
Zo ben je in vorm voor de dag, maar een goede raad: houd wat tijd vrij voor een digestieve wandeling door het dorp dat je ontvangt. Het wordt vaak gewaardeerd, zo niet noodzakelijk!
Het meest herinner ik me de gezelligheid en het delen, alle generaties en alle achtergronden rond datgene wat Frankrijk, Aveyron, Lozère ook maakt, namelijk gastronomie en goede lokale producten.